verjaardag

March 19th, 2017

Gisteren kregen wij van Chanake 2 foto’s.
Zijn zoontje Viranga vierde zijn 7de verjaardag.

aaaa

NIKA LANKA NIEUWSBRIEF FEBRUARI 2017

February 19th, 2017

Nieuws uit Sri Lanka

Sri Lanka is een overwegend Boeddhistisch land. Afgelopen zomer hebben wij in Matugama het grootste staande Boeddhabeeld van Zuid-Azie bewonderd. Dit indrukwekkende beeld, wat begin 2016 is onthuld, staat op een heuveltop bij het Batamulla Kanda boeddhistisch centrum. Model voor het beeld stond de Avukana boeddhasculpture in de omgeving van Kekirawa, in het noorden van Sri Lanka. Dat beeld, met een hoogte van twaalf meter, is uit een rots gehakt in de vijfde eeuw na Christus. Het is een van de best bewaarde staande beelden in Sri Lanka en een toeristisch trekpleister
BBBB

Avukana boeddhabeeld Sri Lanka vijfde eeuw

Van een aantal Sri Lankanen kregen wij onlangs een berichtje met foto.
Met Geethanga gaat alles goed, hij heeft met name veel Chinese klandizie in zijn thee winkel en hij is gestart met de bouw van zijn huis. Van de familie Rukmal , de familie die we afgelopen jaar hebben geholpen met de bouw van een keuken kregen wij een foto van de eerste schooldag van hun zoontje.

In 2012 heeft de stichting voor familie Asanka een huis gebouwd. In 2015 heeft Nika Lanka voor deze familie kozijnen en ramen in de woonkamer en slaapkamers geplaatst en de woonkamer gepleisterd.

bb bb

“Chinese thee in my shop”; schreef Geethanga en de familie Asanka met hun jongste dochter.

bb bb
My sun start to go kinderschool (familie Rukmal)

 

Sri Lanka op televisie in “De Gevaarlijkste Wegen Van De Wereld”
BNN heeft onlangs de serie “de gevaarlijkste wegen van de wereld uitgezonden”

Over de levensgevaarlijke wegen van Sri Lanka maken Patty Brard en cabaretier Richard Groenendijk een reis die ze nooit meer zullen vergeten. Het verkeer in Sri Lanka is levensgevaarlijk. Ze rijden daar als gekken en een ongeluk is zo gebeurd. Daarnaast moeten zij bergwegen met spectaculaire afgronden bedwingen. En dan mist het ook nog eens. Het vele gevaar op en rond de weg speelt de twee parten. Verder bezoeken Patty en Richard een olifantenpark, een aboriginal dorp en kan Richard de verleidingen van een slangenbezweerder niet weerstaan.
Hun reis geeft een mooi beeld van de hectiek en schoonheid van Sri Lanka.
bb
bb
bb

 

 

Het verhaal achter de foto van de nieuwsjaarswens
In de zomer van 2016 troffen wij aan de westkust een groep monniken. Deze monniken waren woonachtig in een klooster in de regio van Kandy.
Zij waren een aantal dagen in de regio van Kalutara op bezoek bij een ander Boedhistisch klooster. Een aantal van deze monniken had nog nooit de zee gezien. Met z’n allen beleefden ze veel lol aan de golven van de zee.
bb bb
bb bb

 

Ambassadeurs van Nika Lanka
De broers Arjan & Wim Stroetinga waren ook deze winter weer succesvol. Arjan won deze winter meerdere marathons op de schaats. Zijn broer Wim stond 4maal op het podium van een zesdaagse. Het absolute hoogtepunt was zijn winst in de zesdaagse van Berlijn.
bb bb

 

Fietsclinic Nika Lanka
Op dit moment lopen de contacten met de broers Stroetinga en Servais Knaven (ploegleider van SKY) om een datum voor de clinic te plannen.
bb

 

Plannen voor de zomer van 2017
Voor de zomer van 2017 heeft Nika Lanka al een aantal plannen. Zo zal Nika Lanka de Sukithaschool, het ouderenhuis Sujatha in Aluthgama en het ouderenhuis MupyaSevena te Galaphata weer gaan steunen.

Daarnaast gaat Nika Lanka in de zomer van 2017 in ieder geval een aantal gezinnen ondersteunen bij bouwen / verbouwen van hun huis en een aantal gezinnen ondersteunen met nieuwe bedden en matrassen.

Zo zullen we de familie De Silva gaan helpen. Deze familie woont in Galapatha (vlakbij de Sukithaschool) in een onafgebouwde woning. Hun achterkant van het huis is provisorisch dicht gemaakt met hout en plastic. Wij zullen proberen om op hun fundament 1 a 2 kamers bij te bouwen.
bb
bb
bb

In de zomer van 2016 heeft Nika Lanka de families Samankumare en Tiranga geholpen.
De familie Samankumare bestaat uit vader, moeder en 3 kinderen. Vader Chandana verdient zijn geld als tuktuk chauffeur. Tot vorig jaar woonden zij in een houten woning zonder toilet. Voor deze familie is een stenen huis met 2 kamers gebouwd en een sanitaire voorziening van douche en toilet. Aankomende zomer zullen we de familie ondersteunen met nieuwe matrassen.

De Familie Tiranga (vader, moeder, 3 dochters en zoon Mozes) zullen we helpen met het verder betegelen van hun toilet. Afgelopen jaar hebben wij de invalide Mozes Tiranga geholpen met een zittoilet (ipv een staptoilet met een krukje)

bbbb
bbbb

 

Met vriendelijke groet,

Stichting Nika Lanka

Gelukkig regent het weer

January 29th, 2017

Vandaag kregen wij een aantal positieve berichten van Sri Lankaanse vrienden :
“After big drought, now it is raining within a few days all the lakes are over full. But still we take water from wells tot drink”; schreef onze vriend Radju.

Shanta en Geethanga (beiden woonachtig in Kalutara) schreven dat het de laatste dagen en de nacht van zaterdag op zondag heel veel heeft geregend en dat het met hun goed gaat.

Droogte in Sri Lanka

January 27th, 2017

Vandaag verscheen onderstaand bericht in de media.

Sri Lanka maakt zich op voor een van de ergste droogtes in de recente geschiedenis. De waterreservoirs raken langzaam leeg en slechts 12 procent van de elektriciteit in het land komt momenteel uit waterkrachtcentrales. Steenkool is goed voor 41 procent.

Uit cijfers van het Wereldvoedselprogramma (WFP) ende overheid blijkt dat vorig jaar 23 procent
minder regen is gevallen dan het jaarlijkse gemiddelde van de afgelopen dertig jaar.
‘Het is een zeer ernstige situatie. We hebben dit lange tijd niet meer meegemaakt en nemen voorzorgsmaatregelen’, zegt Lalith Chandarapala, hoofd van het Departement voor Meteorologie.
‘Zelfs als het land de gemiddelde neerslag in de eerste maanden van 2017, verbetert de situatie wellicht pas eind maart’
In 2016 waren er slechts drie dagen, in mei, waarop uitzonderlijk veel regen viel. Op sommige delen van het eiland viel 300 millimeter, op andere plaatsen was het droger dan normaal. De gevolgen zijn catastrofaal.
Door een gebrek aan water werd slechts iets meer dan 121.000 hectare rijst geplant, in plaats van de gebruikelijke 324.000 hectare.
Het WFP schat dat eind december al bijna een miljoen mensen in 23 van de 25 districten last hadden van de droogte.
In de derde week van januari werd volgens de overheid voor meer dan 900.000 mensen water van elders aangevoerd.
‘Zelfs als het land de gemiddelde neerslag in de maanden januari en februari 2017 haalt, verbetert de situatie wellicht pas eind maart 2017’, zegt het WFP.
Rijstimport
De regering heeft de belasting op rijstimport verlaagd om prijsstijgingen en tekorten te voorkomen. Elektriciteit wordt via kortlopende contracten afgenomen van private leveranciers tot er weer regen valt.
De extra inkoop van energie kost de regering naar verwachting meer dan 300 miljoen euro.
De waterlevering is beperkt in gebieden waar tekorten aan schoon water heersen en de overheid heeft een onderzoek gelast naar particuliere waterbronnen.
Miljoenen Sri Lankanen hebben zelf bronnen geboord en halen daar water voor huishoudelijk gebruik uit. Elke poging van de overheid om dit te veranderen en bijvoorbeeld de particuliere bronnen aan te wenden voor publiek gebruik, zal echter op veel weerstand stuiten.

Ergste droogte in tientallen jaren op Sri Lanka

January 23rd, 2017

Sri Lanka heeft te maken met de ergste droogte in tientallen jaren. De droogte zorgt voor een watertekort bij meer dan een miljoen mensen.

Door weinig regen in het gebied zijn de waterniveaus van de rivieren stukken lager dan gewoonlijk. “Het is een van de ergste droogtes sinds de jaren ’70, aldus de autoriteiten op Al-Jazeera.

In Kaluganga hebben meer dan tweehonderdduizend mensen te weinig schoon drinkwater. In Kalutara, ten zuiden van de hoofdstad Colombo, is het water verontreinigd door te hoge zoutniveaus.

De overheid waarschuwt inwoners voor extreme tekorten. Reservoirs in het land zijn bijna leeg, sommige zijn nog slechts voor eenvijfde gevuld met drinkbaar water.

De droogte zorgt ook voor problemen bij boeren in het land. Slechts eenderde van de gewoonlijke achthonderdduizend hectare aan rijstvelden zijn in gebruik. Daarbij zijn er aanwijzingen dat de helft van de oogst zou kunnen mislukken. Daarmee komt tevens de volgende oogst in gevaar.
Door: NU.nl/ANP

 

 

Vanuit de lucht Kalutara, met links de Kaluganga rivier. Kalutara is plek waar wij altijd verblijven en waar wij de meeste hulpprojecten van Nikalanka plaatsvinden.

kerstgroet van de familie Tiranga

January 10th, 2017

Begin januari kregen wij van de familie Tiranga onderstaande kerstkaart.

kk

In de nieuwsbrief van augustus 2016 stond het volgende bericht over de familie Tiranga :

De familie Tiranga
Meneer Tiranga hebben wij via Chanake ontmoet. Hij is werkzaam met zijn landmaster. Dit is een soort kleine trekker waarmee je veelal zware materialen kan vervoeren, zoals zand en cement. Meneer Tiranga is getrouwd en heeft 4 kinderen, 3 meisjes en één zoon; Mozes.

Mozes is 18 jaar en heeft 2 vergroeide benen, hij kan niet lopen. Deze familie heeft een stap toilet en heeft hierop een houten soort van krukje geplaatst, zodat ook Mozes zelfstandig naar het toilet kan. Voor deze familie hebben we een zit toilet gerealiseerd, met een betegelde vloer. Zodat ook Mozes nu op een veilige manier naar het toilet kan

aaaa

aaaamozes

 

Nika Lanka wenst u een spetterend 2017!!

December 30th, 2016

kaart

Sri Lanka drone video van Coen Swijnenberg wint award

December 3rd, 2016

film1
De Sri Lanka video van radio 538-dj Coen Swijnenberg heeft gewonnen in de categorie luchtfotografie. Zijn video geeft een mooie indruk van Sri Lanka.

Sri Lanka artikel uit de Volkskrant van 12 november 2016

November 17th, 2016

Sri Lanka is hersteld van de tsunami

Laat de toeristen maar stromen

Theo Stielstra publiceerde op 12 november onderstaand artikel in de Volkskrant.
Ook de foto’s zijn van Theo Stielstra

Sri Lanka is het relaxte zusje van India: mooie natuur, vriendelijke mensen, minder druk en lawaaiig dan sommige delen van India. Nu het vrede is in het Tamil-noorden en de wonden van tsunami zijn geheeld, kunnen de toeristen komen.
a
De chaos die verkeer heet. © Theo Stielstra

‘Van de Tsunami is niets meer te zien’, zegt gids en chauffeur Sheriff Malik vanachter zijn stuur, terwijl hij zijn witte personenbusje door het gekkenhuis stuurt dat hier verkeersdrukte heet. Na vijf dagen in Sri Lanka rijden we voor het eerst langs de zee. De tropische eilandstaat, ongeveer zo groot als Nederland en België samen (en met 22 miljoen inwoners maar net iets minder dichtbevolkt), mag best trots zijn op de kustlijn die op veel plekken bestaat uit kilometerslange witte zandstranden met de ultieme toeristentrekker: palmbomen. Op een armzwaai van het strand zien we kilometerslang, parallel aan de branding, pandjes van neringdoenden: snoepwinkeltjes, geldwisselkantoren, een zeeschildpaddenfarm, een school, een tankstation annex wieldoppenshop, een school annex bakkerswinkel, ‘rooms for rent’, woonhuizen en -huisjes en een ‘juice bar’ met rode plastic stoelen op de veranda. De kleurrijke drukte langs de weg beperkt zich overigens niet tot de kuststreek, zo ziet heel Sri Lanka eruit als de weg even niet is omzoomd met het eindeloze groen van bomen, struiken, rijstvelden en andere stukjes landbouwgrond. Vooral in het westen en zuidwesten van het land is alles even weelderig: er bestaan dus wel degelijk duizend kleuren groen. We zien bamboe, rubberbomen, kokospalmen en bananenbomen. Er groeit kurkuma, kardemom, kaneel, cacao, koffie en thee. Als het niet is aangeplant in nette rijen, dan groeit het wel in het wild. En wie goed oplet, treft hier en daar een aap in een boom.
b
Kinderen tijdens een optocht, verkleed als traditionele bruid en bruidegom. © Theo Stielstra

 

Niet onzichtbaar
Maar dat, om even op Malik terug te komen, de gevolgen van de tsunami hier aan de zuidwestkust na bijna twaalf jaar onzichtbaar zouden zijn, is onzin. Voor de oplettende toeschouwer is de tragedie nog steeds in het landschap te lezen. Als bij een niet-gesaneerd gebit ontbreken tussen de rijen huizen hele stukken, waardoor opeens de felwitte branding te zien is waarmee de zee op het strand knalt. Want de zee is in juli tamelijk woest. Zwemmen is uitgesloten. De grotere hotels hebben dan ook blauw zwembadwater met uitzicht op zee. En aan hotels ontbreekt het bepaald niet. Voor de toerisme-industrie is het op het eiland van mei tot augustus laagseizoen. Voor de meeste bezoekers is dat geen straf. Al is het regentijd: wat betreft de neerslag lijkt het verdacht veel op de Nederlandse zomer. Vaak droog, soms niet. Alleen de temperaturen liggen een graad of tien, vijftien hoger.

c
De Tempel van de Tand (van Boeddha) in Kandy. © Theo Stielstra

 

Gloednieuw
Dat de vloedgolf in december 2004 veel ellende heeft gebracht, staat als een paal boven water, maar hij heeft ook ruimte gemaakt, letterlijk: veel hotels aan het strand zijn gloednieuw en veel groter dan voorheen. Het is dus niet verwonderlijk dat het massatoerisme aan de deur rammelt. Sinds de oprichting van de Ceylon Tourist Board, dit jaar vijftig jaar geleden, zijn de toeristenaantallen alleen maar toegenomen. Zeker sinds de vrede met de Tamils in 2009 werd getekend na 26 jaar strijd. Toeristen vormen inmiddels de belangrijkste bron van inkomsten. Aan hen wordt al meer verdiend dan aan thee, terwijl het land als vierde theeproducent van de wereld toch geen kleintje is. Het aantal chartervluchten op de luchthaven in Colombo is nog beperkt, maar bij de grotere attracties staan al reusachtige touringcars klaar om de bezoekers uit India, China en Europa – in die volgorde – van hotel naar hotel te brengen, met tussenstops bij de usual suspects: tempels, paleisruïnes, kruidentuinen en dierenparken. De kruidentuinen zijn overigens vermomde, maar vriendelijke verkoopdemonstraties van allerhande op het eiland gemaakte ‘geneeskrachtige’ en opwekkende zalfjes, olies en lotions. Ook de vele thee- en kruidenmengsels zien er niet alleen aantrekkelijk uit, ze zijn het ook. De komst van de Nederlandse touroperator Corendon, die vanaf eind oktober met KLM rechtstreeks naar Colombo vliegt, is een helder signaal: Sri Lanka is niet meer van de rugzakwereldreiziger. De hoofdmoot van het aanbod bestaat uit rondreizen die beginnen en eindigen bij een modern hotel met zwembad aan het strand.

d
Dagelijks gaan de olifanten van de opvang in Pinnawala badderen in de rivier. © Theo Stielstra

 

Verlaten babyolifanten
Is het ongebruikelijk in een reisverhaal een regelrechte afrader te noemen? Dan moet dat maar. Hoewel het Pinnawala Elephant Orphanage, op ruim anderhalf uur van de hoofdstad, geldt als een topattractie, is daar volgens dierenbeschermers wel wat op af te dingen. Voor een eigen oordeel, moesten we er toch eerst naartoe. In het befaamde ‘opvangcentrum’ bekommeren ruim honderd oppassers zich officieel om verlaten babyolifanten of mishandelde volwassen exemplaren. Een beetje zorg voor de dikhuiden is nooit weg. Vóór de Britten begin 19de eeuw de plezierjacht op de dieren introduceerden, waren er naar schatting dertigduizend olifanten op het eiland. Anderhalve eeuw later waren ze bijna allemaal uitgeroeid, dus was er begin jaren zeventig van de vorige eeuw alle reden voor de opvang van zielige exemplaren. Maar volgens dierenrechtenactivisten, en talloze bezoekers die daar verslag van doen op internetfora, slaat de leiding van de opvang in Pinnawala behoorlijk de plank mis door de wilde dieren bloot te stellen aan zo veel belangstelling en ze te laten rondlopen in een dierentuinachtige omgeving. De kleintjes staan op het beton achter ijzeren hekken, de grotemensendieren darren rond op een grote, rode zandvlakte met wat bomen aan de rand. ‘Een natuurlijke omgeving’, volgens het park. En nu, in het laagseizoen, dwalen er gedurende de openingstijden nog altijd tientallen bezoekers rond. In het hoogseizoen zijn dat er soms duizenden, à 33 euro per persoon. Iedereen wordt van harte uitgenodigd de olifanten aan te raken, hun oren te bevoelen en selfies te maken (denkt u om de gids?). De kleintjes worden driemaal daags opgetrommeld om in een arena voor het publiek flessen melk leeg te drinken, de rest van de tientallen dieren wordt ‘s middags door de winkelstraat geleid om in de rivier te badderen. Ze worden daarbij aangestaard door toeristen die hen van alle kanten fotograferen en (denkt u om de gids?) in de rivier afdalen om de beesten ‘te wassen’. Toegegeven, een kudde olifanten in het stromende water van de brede rivier met lustig groen en palmbomen op de achtergrond: het is een magnifiek gezicht, maar het geheel heeft beslist meer weg van een circus zonder tent dan van een opvang voor zielige olifanten. Het advies: ga niet. Er zijn volgens dierenbeschermers betere plekken om olifanten in het wild te zien. Zoals het Udawalawe National Park in het zuiden. Hier loopt een deel van de drieduizend wilde olifanten rond. Er kunnen ritten per jeep worden geboekt en het voeden van in de steek gelaten kleintjes kan stiekem vanaf een platform worden bekeken, zonder de beesten te storen.

dd
De ingang van de tempelgrotten in Dambulla. © Theo Stielstra

 

Tempels
Een van de andere culturele hoogtepunten van het land vormen de tempels, waarvan er nogal wat zijn. In het land zijn meerdere religies aangespoeld die inmiddels vreedzaam naast elkaar bestaan. Het boeddhisme is als levensovertuiging van bijna zeven van de tien inwoners dominant. Van de Sri Lankanen is 15 procent hindoe, vooral Tamils, 6 procent christen en 7 procent is moslim. Soms zijn dorpen overwegend christelijk of juist vooral moslim, wat op straat goed is te zien. Een van de populairste religieuze trekpleisters is de gouden tempel in Dambulla, midden in het land. In halfopen grotten met wandtekeningen, boven op een grote granieten berg, zijn in schemerige ruimten grote, liggende beelden van onder andere Boeddha te zien. Het torenhoge goudkleurige boeddhabeeld bij de ingang trekt direct de aandacht, maar verliest zijn aantrekkingskracht door het bouwjaar: 2001. De tempel is toch al geen voorbeeld van een indrukwekkend spiritueel centrum, op de trappen wachten tientallen handelaartjes en de heiligenbeelden bovenaan de berg staan in duistere alkoven. Meer onderdeel van de levende godsdienst is het fraaiere tempelcomplex in Kandy, tachtig kilometer naar het zuiden. Achter hoge muren en een bewaakte ingang gaan tientallen tempels en tempeltjes schuil. Sommige lokken bezoekers met lichtsnoeren van knipperende lampjes, andere met kaarslicht en de zoete geur van wierook. De belangrijkste reden voor boeddhisten om hier met een handje witte bloemen van de jasmijnstruik, een symbool van reinheid, op blote voeten de tempel binnen te gaan, is de aanwezigheid van een van de drie overgebleven hoektanden van Boeddha. Op de bovenste verdieping van de aaneengesloten reeks tempels, altaren en andere heiligdommen ligt achter vele gesloten deuren een authentiek overblijfsel van de heilige Siddhartha Gautama Boeddha. Wanneer eens in de zeven jaar alle deuren worden ontsloten, strekt de rij zich uit tot aan de horizon. Maar ook nu is het een komen en gaan van in maagdelijk wit gestoken aanhangers die hun bloemen neerleggen en hun gebeden prevelen.

e
Theeplukkers gezien vanuit de trein naar Nuwara Eliya. © Theo Stielstra

 

Met de trein
Vanuit Kandy is het met het busje van Malik hooguit drie uur kronkelen naar het hart van het theegebied, Nuwara Eliya. Leuker is het om de trein te nemen die tegen een bescheiden ticketprijs in vier uur door de steile theeplantages, langs dorpjes, scholen en watervallen omhoog rijdt. De eerste klas heeft airco en films op beeldschermen tegen het plafond (zoals de toepasselijke rampenfilm Runaway Train uit 1985), in de tweede klas kunnen de ramen open, wat veiliger is dan rond te hangen op de balkons, waar aan beide zijden de deuren royaal openstaan. Volgens de meereizende guard, verantwoordelijk voor het vertreksein, gebeurt het ‘bijna nooit’ dat er iemand uit valt. Onderweg stappen verkopers van gebrande pinda’s in, worden ter plekke mango’s geschild en drinkwater verkocht. De voormalige Britse nederzetting Nuwara Eliya ligt op 2.100 meter hoogte. Het is er regenachtig en bitter koud. Dat wil zeggen: veel inwoners lopen blauwbekkend door de af en toe inderdaad malse buien. Sjaals en ijsmutsen worden op straat aangeboden en vinden gretig aftrek. Zelf vinden we het met 18 graden best meevallen.

Beroemdste theesoorten

ee
Theeplukken is geen lucratieve baan. © Theo Stielstra

Hier in het centrale gebergte, ook wel het champagnetheegebied genoemd, groeien de beroemdste theesoorten van het land. Op theechateaus is de oogst te proeven: uitzonderlijk lekkere thee, die gewoon uit een theezakje komt. En zoals dat ook gaat bij wijnproeverijen: niemand verlaat het pand zonder een plastic tasje. Op de hellingen groeien de theestruiken tot borsthoogte, waarvan om de vier tot zes dagen de bovenste twee nieuwe blaadjes worden geplukt. Dat is hier vrouwenwerk en het wordt meestentijds slecht betaald. 18 kilo theeblaadjes, een lange dag werk, levert omgerekend 2 tot 3 euro op. Her en der soppen troepjes pluksters, plastic zakken over de kleding tegen de regen, blootsvoets van struik tot struik. De paar fairtradebedrijven die hun werkneemsters beter betalen, zetten nog geen zoden aan de dijk. De meeste fairtradethee die in Nederland wordt verkocht, komt uit dit gebied.

 

VOC
Wie beter gedijt bij strandtemperaturen, rijdt via de enige snelweg van het land naar Galle. Het stadje is geliefd bij Nederlandse toeristen die op zoek zijn naar overblijfselen uit het VOC-verleden. Die zijn volop te vinden, soms verstopt tussen de Britse en Portugese overblijfselen. De ‘Groote Kerk’, de protestantse kerk uit 1755, de vuurtoren en het fort zijn bekende bestemmingen. Het fort aan de waterkant was van 1646 tot 1658 de zetel van de Nederlandse regeringsvertegenwoordiger op Ceylon. Hier en daar is in een muur nog het VOC-logo op een schuur of een poort te zien. Sommige straatnamen doen aan het gezamenlijke koloniale verleden denken, zoals de Leyn Baan Cross Street, om de hoek bij Church Street. Huizen met dakpannen doen in bouwstijl denken aan Portugese bouwwerken en de bibliotheek is uitgesproken Brits. Het door de Nederlanders versterkte fort bewees overigens bij de tsunami – daar is-ie weer – zijn kracht: ook na al die eeuwen hielden de kanonskogelwerende muren de ergste gevolgen van de enorme vloedgolf tegen

Voorheen Ceylon

 

Van 1505 tot 1568 was het toenmalige eiland Ceylon in handen van Portugal. De Nederlandse Vereenigde Oostindische Compagnie (VOC) veroverde het eiland op de Portugezen en vestigde er hun bestuur tussen 1640 en 1796. De Nederlanders handelden er met het koninkrijk Kandy: specerijen en olifanten bestemd voor andere Aziatische bestemmingen. De Nederlanders lieten havens en kanalen graven om het vervoer naar de kust te vergemakkelijken, maar bezetten niet het hele eiland. Galle was een van de belangrijkste handelsnederzettingen. In 1796 namen de Britten het eiland over. De Engelsen hebben een grotere invloed op het land gehad, onder meer door de aanleg van spoorwegen. Ceylon werd in 1948 onafhankelijk en veranderde in 1972 de naam van het land in Sri Lanka.

Nika Lanka bij de Rotary Wolvega

November 9th, 2016

film2
In december 2015 heeft Nika Lanka een donatie van de Rotary Wolvega ontvangen. Deze donatie heeft de Nika Lanka in de zomer van 2016 besteed aan de bouw van een woning en aan een voedselpakket voor het ouderenhuis.

Gisteren heeft Nika Lanka aan de Rotary Wolvega middels een financieel overzicht verantwoording afgelegd over de donatie en door een bijbehorend filmpje de resultaten getoond.